UIT JE BOL
Gerben Hellinga en Hans Plomp

03- HASHISH EN MARIHUANA

"Hashish heeft niets van die lompe dronkenschap die de volkeren van het Noorden met wijn en sterke dranken opwekken: hashish schenkt een intellectuele roes." (Th.Gautier, Essay, 1844)>

Vrijwel iedere scholier komt wel eens in aanraking met hashish of, in pure vorm, marihuana of cannabis, dat in het Nederlands hennep heet. Hashish wordt hasj, shit of stuff genoemd en marihuana is wiet, van het Engelse "weed", onkruid of gras. De werking van marihuanan is entheogeen, je gaat er niet van trippen, tenzij je het in grote hoeveelheden gebruikt, bijvoorbeeld door het te eten. Maar het heeft wel entheogene eigenschappen: het veroorzaakt een euforisch gevoel. Je gaat je er bijzonder prettig van voelen en het stimuleert het gedachtenleven. Wie "high" is, heeft een positieve kijk op de wereld en het leven.

Hashish is het harsachtige laagje waarmee de toppen van de rijpe, vrouwelijke hennepplant bedekt zijn. Deze kleverige stof bevat het werkzame bestanddeel THC. Het wordt op verschillende manier van de plant losgemaakt en tot een groen-bruine substantie samengekneed, maar marihuana kan ook in gedroogd vorm, als wiet, gerookt worden. Er is een grote variatie in het effect van de verschillende soorten hashish. De ervaren gebruiker kent het verschil tussen Nepalese, Turkse, Afghaanse of Marokkaanse hash. Sommige soorten maken je lichtvoetig en spraakzaam, andere nopen tot liggen en dromen.

Het roken van hash wordt BLOWEN genoemd. In Nederland wordt hashish meestal gerookt in een JOINT. De hash of wiet wordt op een bedje van tabak gekruimeld en soms nog toegedekt met nog meer tabak. Daar wordt vervolgens, vaak heel kunstig, een grote joint van gedraaid die door een aantal blowers samen wordt gedeeld. Het zogenaamde STICKIE is hetzelfde, maar dan een eenmansaffaire.

Dat deze manier van gebruiken in Nederland zo populair is geworden is eigenlijk heel jammer, want de uitwerkingen van tabak en marihuana zijn tegengesteld aan elkaar. Tabak vernauwt namelijk de bloedvaten en het bewustzijn, terwijl marihuana de bloedvaten en de geest juist verruimd. Door stuf en tabak te mengen, wordt de werking van de hashish beperkt. In de Verenigde Staten wordt deze manier van roken dan ook als een "doodzonde" beschouwd. Hash wordt daar altijd uit een pijpje genuttigd en marihuana wordt in een vloeitje tot een flinterdunne, stijve REEFER gedraaid die met behulp van een speciaal klemmetje, de ROACHCLIP, tot aan het eind wordt opgerookt.

Het gevolg van het vermengen van tabak en hash is dat de roker wel STONED maar niet HIGH wordt. Stoned zijn is een aangename vorm van lichte bedwelming. De blower voelt zich dromerig, zijn wereld vertraagd, muziek wordt intenser, de gedachten nemen hun eigen vlucht. Wie stoned is, hoeft niet zoveel. Waarom zou je je ook druk maken als je je zo lekker voelt ? Iemand die stoned is, maakt soms een suffige indruk; anderen kunnen zich daaraan ergeren en ouders maken zich er vaak zorgen over. Hoe lang die toestand duurt, hangt af van de kwaliteit van de hashish en van de hoeveelheid die gebruikt is.

In sommige kringen wordt er ook alcohol bij gedronken. Meestal bier, soms wijn, maar echte macho’s drinken ook rustig whisky of een andere sterke drank bij hun joint. Het blowen is dan zinloos, want de alcohol breekt de werking van de hashish af. De laatste tijd wordt er door verslavingstherapeuten gezegd, dat er hashish-slachtoffers bestaan, gebruikers die teveel blowen, die daar niet mee kunnen stoppen en die permanent versuft zijn. Zulke mensen zijn er zeker, maar zij zijn niet zozeer slachtoffers van de hashish als van de tabak die zij roken. Het zijn namelijk nicotinisten die ieder kwartier weer een nieuwe dosis nicotine nodig hebben en, stoned als een garnaal, een nieuwe stick draaien en dan met de tabak weer een nieuwe, overbodige lading hashish binnen krijgen. Op die manier houden zij zichzelf in een permanente staat van bedwelming. Heel vaak zijn zulke zware blowers depressief, wat nog eens aangewakkerd wordt als ze stoned zijn. Uit onderzoeken is gebleken dat het gewoonlijk gaat om personen die wel hulp nodig hebben, maar niet speciaal van een verslavingstherapeut. Tenzij deze hen van hun tabaksverslaving kan genezen, wat niet mogelijk is als ze dat zelf niet willen. Het zal ook niet vaak gebeuren, want tabak als bewustzijnsvernauwend middel is bijzonder populair bij personen die problemen hebben, evenals bij mensen die zich vervelen.

Tabak is er ook de oorzaak van dat sommige jongeren stoned zijn op school. Zij denken wel dat ze een joint willen roken maar in werkelijkheid is het behoefte aan tabak die hen daartoe drijft. Als ze de hash of wiet puur zouden roken, zouden ze een heel ander rookgedrag ontwikkelen. Als je stoned bent op school, mis je de les. Daarmee benadeel je alleen maar jezelf. Maar wie high is, kan juist in korte tijd de essentie van iets nieuws begrijpen en opnemen.

Hashish richt geen psychische schade aan. Er zijn geen gevallen bekend van personen die er blijvende lichamelijke of geestelijke schade van hebben opgelopen, maar hashish kan latente, reeds aanwezige, maar onderdrukte angsten wel intensifiseren. Labiele of overspannen personen zouden niet moeten blowen, want ze kunnen daar nog angstiger of depressiever van worden. Maar zulke mensen zouden ook niet moeten drinken of autorijden. Iemand die na het roken van hashish bang wordt, enge dingen gaat voelen of denken, moet acuut veel suiker en vitamine C innemen. Druivesuiker en chocolade worden snel in het bloed opgenomen, een grote hoeveelheid krenten of rozijnen eten werkt ook heel goed. Daarnaast moet je veel vitamine C gebruiken, bijvoorbeeld twee of drie capsules van duizend milligram. Een megadosis vitamine C is ongevaarlijk, het teveel wordt met de urine weer uitgescheiden. Je kunt er hoogstens diarree van krijgen.

Het volgende advies is afkomstig van Jan Wiese, arts te Alkmaar: Compenseer "opbranden" of "outgaan" door teveel blowen, of door het gebruik van entheogene middelen, door je voeten waren (wol) en je hoofd koel te houden. Zorg voor mee lichaamsbeweging in het algemeen en voor een vrije, diepe, open ademhaling. Gebruik veel groente en fruit, waaronder ook vers citroensap met sinasappelsap en blauwe druiven. Neem een of meer malen per dag een afgestreken theelepel vitamine C in poedervorm, opgelost in sinasappelsap met citroen of karnemelk. Plus honderd eenheden vitamine E, plus 25 milligram betacaroteen per keer. Doe dit eventueel meerdere keren per dag. Raadpleeg voor een medisch advies op maat een genezer die zelf ervaring met hennep heeft.

Het eten van hashish, verwerkt in een cake of gerecht, of het drinken van wietthee geeft de sterkste ervaringen. Je kunt daar onvergetelijke dingen mee beleven. Maar wie hashcake of hashsnoepjes eet die hij niet zelf heeft toebereid, weet niet hoeveel erin zit; daarom mag er in coffeeshops terecht geen spacecake verkocht worden. Mensen die niet gebruiken en per ongeluk, zonder het weten, hashcake of iets dergelijks hebben gegeten, wat nogal eens voorkomt, denken vaak, omdat ze iets meemaken wat ze nog nooit eerder hebben gevoeld, dat ze gaan sterven.

Vroeger was hash-cake heel populair. Wij herinneren ons met nostalgie hoe je in de goeie ouwe tijd naar een bekend weekblad, dat nu niet meer bestaat, kon opbellen en bij de telefoniste een verrukkelijke appel-hash-taart kon bestellen, die dan een paar uur later door een fietskoerier thuis werd afgeleverd.

Iemand die voor het eerst pure hashish of wiet rookt, kan overvallen worden door de intensiteit van de ervaring en daar angstig van worden. Daarom is het goed dat een beginneling negeleid wordt door een ervaren cannabist die hem of haar gerust kan stellen. Omdat een beginnend gebruiker, als hij of zij high wordt, extra gevoelig is voor "vibraties" is de omgeving belangrijk. Er moeten geen onaangename, bedreigende of agressieve elementen in de buurt zijn. Het is beter in een rustige omgeving in de openlucht te zijn dat binnen of op een drukke plek. Zorg ervoor dat er vruchtesap of kruidenthee en water is. Vermijd koffie en alcohol. Wie high is, krijgt vaak trek in lekkere dingen. Soms krijg je enorme honger, de zogenaamde vreetkick; dan gaat de ene na de andere boterham naar binnen.

Beginnende gebruikers kunnen ook last hebben van een droge mond en van een spanning rondom de lippen. Zweten en trillen kunnen meestal verholpen worden met suiker en vitamine C. Als iemand het koud krijgt, helpt een warme deken of een vuurtje. Maar het prettigst en het veiligst voor een beginner is het wanneer er iemand met ervaring in de buurt is die hem of haar kan bijstaan en geruststellen.

Nu cannabis zo’n kleine dertig jaar in Nederland gebruikt wordt, en door de overheid wordt gedoogd, heeft het een eigen plaats gekregen in de samenleving. Naar schatting zijn er 750.000 tot een miljoen blowers in Nederland, onder wie zakenlui, huisvrouwen, ambtenaren, kunstenaars, arbeiders, voetbaltrainers, journalisten, maar ook politiemensen en juristen. Er bestaan hashcoffeeshops voor rasta’s, hardrockers, Hell’s Angels, housers en buurtjongeren, maar ook voor toeristen, kunstenaars, studenten en de "happy few". De coffeeshops hebben voor een deel de taak van het vroegere jongerenen buurtwerk en van het oude buurtcafeetje overgenomen. Door en voor de bezoekers worden er voetbalcompetities, schaak en pooltoernooien georganiseerd. Er zijn coffeeshops waar dichters optreden; andere functioneren als concertpodia of galeries voor jonge kunstenaars.

De reden waarom hash en wiet zo populair zijn, is doodsimpel: wie regelmatig blowt, weet uit eigen ervaring dat het ongevaarlijk is. Uit talloze wetenschappelijke onderzoeken is steeds weer gebleken dat marihuanagebruik niet verslavend is. Wie pure hashish zonder tabak uit een pijpje rookt, zal wel opnieuw willen gebruiken omdat hij het effect waardeert, maar hij kent niet die onbedwingbare behoefte van de nicotinist om er meteen weer een op te steken. Het roken van pure hashish of wiet is altijd een bewuste keuze. De cannabist besluit om high te worden, bijvoorbeeld om meer uit een gesprek te halen of om muziek of een film intensiever te kunnen ondergaan, om zich verbonden te voelen met de natuur of om een idee helemaal door te denken. Een cannabist rookt omdat het hem/haar inspiratie geeft, niet om de werkelijkheid te ontvluchten.

Korte tijd nadat de hashishrook geinhaleerd is, wordt de werking voelbaar. De gebruiker begint zich euforisch, vrolijk en ontspannen te voelen. De schoonheid, het plezier en de lichte kant van het leven, die het meestal moeten afleggen tegen de sleur van het dagelijks bestaan, worden voelbaar. Ideeen en inzichten komen spontaan op, spanningen verdwijnen. Het roken van pure hash of wiet maakt niet suf, maar juist actief. Het is stimulerend en inspirerend; daarom is het zo populair bij jazz- rock- of popmuzikanten. Louis Armstrong was een overtuigd cannabist. Als er op foto’s rook uit zijn mond kringelt, is het marihuana. Ook Duke Ellington vond zijn inspiratie in grass. En natuurlijk de Beatles. De grote culturele omslag die plaatsvond in de jaren zestig, en die in de popmuziek is begonnen, werd geinspireerd door hash en marihuana.

Cannabis doet meer dan alleen rust geven en geluksgevoelens opwekken. Het beinvloed het bewustzijn op een positieve manier. Een cannabist gaat bijvoorbeeld op den duur doorzien hoe de bevolking gemanipuleerd wordt en hoe de consumptiemaatschappij de samenleving en de wereld verziekt. Vanuit een entheogeen oogpunt is cannabis een leermiddel. Het stimuleert het kritisch denken, maar het maakt niet agressief. "Een tevreden roker is geen onruststoker", rijmde iemand vroeger.

Marihuanagebruik beinvloedt en stimuleert het denken en leidt tot een filosofische, positieve levenshouding. De cannabiscultuur is antiracistisch en intercultureel. Hashish is een contactmiddel tussen mensen uit zulke verschillende culturen als Jamaica, Afrika, Marokko, India en Europa. In de loop der jaren ontstond een grote waardering voor elkaars volksmuziek, die in de media en de commercie tegenwoordig "wereldmuziek" wordt genoemd.

Hennep wordt al duizenden jaren als medicinale plant gebruikt. De eerste beschrijving daarvan staat in een vijfduizend jaar oud Chinees kruidenboek. Eeuwenlang werden marihuana-tincturen, extracten en compressen gebruikt als krachtige pijnstillers en geneesmiddelen bij uitputting, astma, hoestaanvallen, reumatiek, delirium tremens, migraine, kramp en menstruatieklachten. Koningin Victoria gebruikte marihuana-zaden voor haar menstruatieproblemen. President Kennedy rookte wiet om zijn chronische rugpijn te verminderen. Uit recente studies blijkt dat marihuana gebruikt kan worden om de longen schoon te maken van smog-afval, stof en tabaksvervuiling. Uit cannabis kunnen antibiotica ontwikkeld worden die geschikt zijn voor de behandeling van gonorroe en herpes. Marihuana is een uitstekend slaapmiddel dat chemische slaappillen en kalmeringsmiddelen kan vervangen. Door het roken van marihuana kan staar bestreden worden, een ziekte die in veel tropische landen op grote schaal voorkomt. Blowen kan die effektief bestrijden, maar de meeste artsen weten dat niet. Wel zijn er in de Verenigde Staten patienten die op medisch voorschrift marihuana mogen roken, omdat de bestaande medicijnen onaangename bijwerkingen hebben. Onderzoek heeft uitgewezen dat marihuana ook effektief is bij de bestrijding en preventie van dementie en seniliteit en waarschijnlijk ook van de Ziekte van Alzheimer. In de kankerbestrijding wordt marihuana toegepast om de bijwerkingen van chemotherapie te verzachten.

De farmaceutische industrie heeft jaren lang onderzoek laten doen naar de mogelijkheid om de hallucinerende eigenschappen van THC te neutraliseren zonder dat de geneeskrachtige werking verloren gaat, maar dat is niet gelukt. De vooruitgang van de mensheid is eigenlijk ondenkbaar zonder de marihuana-plant. Eeuwenlang was hennep volslagen onmisbaar voor de wereldeconomie. Uit hennep werden immers belangrijke produkten vervaardigd zoals touw, textiel, uniformen, schoenen, visnetten, scheepszeilen, canvas (Dit woord is een samentrekking van het woord cannabis) en papier. De Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring is op henneppapier geschreven. Hennep werd gebruikt in de tapijtindustrie, maar er werd ook lampolie uit gewonnen. Marihuanazaad, dat nauwelijks THC bevat en niet "verdovend" is, is een enorme bron van plantaardige eiwitten. Ontkiemde marihuanazaden werden vroeger in salades verwerkt en de bladeren dienden tot hoogwaardig veevoer. Het hedendaagse veevoederprobleem zou door hennepaanplant op mondiale schaal opgelost kunnen worden. In de vorige eeuw was iedere Amerikaanse boer wettelijk verplicht op een deel van zijn land hennep voor industriele doeleinden te verbouwen.

Marihuana wordt sinds 1611 in Amerika gekweekt. Als het niet verboden was, zou het ook nu ongetwijfeld de meest verbouwde plant in de Verenigde Staten zijn. De Amerikaanse drugswetgeving stamt uit 1903, maar marihuana is pas in 1937 op de lijst van verboden middelen geplaatst. Tot die tijd werd het algemeen gezien als een nuttig gewas, "waarvan de bloemetjes weleens door zwarten werden gerookt die er giechelig van werden en mooie muziek gingen maken." Het verbod is pas gekomen toen er grote economische belangen in het geding kwamen. Eigenlijk heeft dat verbod niets te maken met de entheogene kwaliteiten van de plant, maar met de invloed van de chemische industrie en van de papierindustrie.

"Wat is er gebeurd met het zaad dat is overgebleven van de Indiase Hennep van vorige zomer ? Het had allemaal opniew gezaaid moeten worden, zodat ik niet alleen genoeg voorraad voor mezelf gehad zou hebben, maar ook zaad aan anderen had kunnen geven, want het is waardevoller dan gewone hennep."
George Washington Brief aan zijn tuinman, 1796

Wat was er namelijk aan de hand ? In 1916 was er een nieuwe manier ontdekt om uit hennep papier te maken zonder dat daarbij iets van de plant verloren ging. Toen deze goedkope techniek in de jaren dertig geperfectioneerd was, werd hennep een gevaarlijke concurent voor de bestaande papierindustrie. Hennep is een snel groeiende plant, die zelfs in slechte klimatologische omstandigheden op arme grond, zonder kunstmest, goed wil gedijen. Als grondstof voor papier is hennep dus oneindig veel goedkoper dan hout.

De befaamde krantenmagnaat en miljardair W.R.Hearst zag zijn enorme belangen in de bosbouw ten behoeve van de papierindustrie door het snel opkomende marihuanapapier bedreigt. In dezelfde tijd verkreeg het Amerikaanse chemische concern DuPont van het Duitse (nazi-)concern I.G.Farben de licentie van een nieuw produkt: plastic. DuPont zag hiervoor grote mogelijkheden in de verpakkings- en vezel-industrie. Het probleem was alleen de concurrentie van het goedkope hennep. De directie en de bankiers van DuPont en Hearst (Die nazi-sympathieen had), maakten geheime afspraken met Harry Anslinger, de directeur van het Federal Bureau Of Narcotics. Anslinger, die 37 jaar lang de directeur was van deze voorloper van het huidige Drugs Enforcement Agency, was evenals zijn collega Edgar G. Hoover van de FBI een gestoorde man. Hij leverde in het geheim cocaine en morfine aan politici, bijvoorbeeld de beruchte communistenjager senator Joseph McCarthy, die hij vervolgens chanteerde. Anslinger haatte zwarten en jazzmuziek. In de kranten van het Hearst-concern werd een anti-marihuana-campagne gestart. Het Amerikaanse publiek werd wijsgemaakt dat je van marihuana gek kon worden en het gebruik werd in verband gebracht met verkrachtigingen en andere seksuele misdaden. De campagne was succesvol: het publiek is nu eenmaal altijd belust op sensatie en op zoek naar nieuwe vijanden. Er ontstond een opgeklopte hysterie die ermee eindigde dat marihuana door het Amerikaanse Congres in september 1937 op de lijst van verdovende middelen werd geplaatst. Het verbouwen van hennep, ook voor industriele doeleinden, werd verboden. Het plastic van DuPont nam de hennepvezelmarkt over en tot op de dag van vandaag wordt krantepapier van bomen gemaakt.

Anslinger bouwde de jacht op de kleine marihuana-roker uit tot "big business" waarin honderdduizenden ambtenaren en juristen over de hele wereld een goed belegde boterham verdienen. Politici maken gebruik van het verbod op de onschuldige plant om zich te profileren als betrouwbare verdedigers van de openbare orde. Al deze mensen en hun organisaties hebben er net zo’n groot belang bij dat het verbod gehandhaafd blijft als de dealers, de smokkelaars en de illegale kwekers.

Als marihuana gelegaliseerd wordt, zou een groot aantal van de wereldproblemen opgelost zijn. Ten eerste ecolog isch; hennep kan op talloze terreinen plastics en kunstvezels vervangen, waardoor de afvalberg slinkt. Het is een zeer sterk, natuurlijk produkt dat hergebruikt kan worden en eenvoudig kan worden afgebroken. Het kan niet alleen voor papier, verpakking, textiel of vezels gebruikt worden, maar het kan ook in verharde vorm als grondstof voor talloze produkten in de bouw en in de industrie dienen. Terwijl tevens het veevoederprobleem ermee opgelost kan worden. Legalisatie zou een geweldige steun zijn voor miljoenen boeren in de Derde Wereld. De arme landen zouden papier, veevoeder en talloze produkten voor de wereldmarkt kunnen gaan produceren.

In psychologische zin zou de wereldbevolking, bevrijd van angst en paranoia, er een stuk vrolijker van worden. In feite zou legalisatie het begin zijn van een culturele evolutie want als de mensheid eenmaal high kan worden onstaan er ongekende nieuwe mogelijkheden. Politiek gezien zou legalisatie, ook van de overige (hard)drugs, het einde van de grote, georganiseerde misdaad betekenen. Dit laatste feit zal waarschijnlijk het grootste struikelblok voor legalisatie vormen, omdat de illegale drugshandel met haar onuitputtelijke geldstromen politiemensen, politici en juristen kan omkopen. Dat vindt nu al op grote schaal plaats, dus wat zal er wel niet gebeuren als er werkelijk een internationaal debat over legalisatie op gang komt ? Toch is het onvermijdelijk dat er een moment in de wereldgeschiedenis komt dat het gaat gebeuren. Wie het drugsprobleem op mondiale schaal bestudeert, komt tot de conclusie dat het een politiek probleem is dat kunstmatig in stand wordt gehouden door groepen, organisaties en individuen die daar belang bij hebben.

Om tot legalisatie te komen zullen er intelligente politici met entheogene ervaringen moeten opstaan die weten waar ze het over hebben, waardoor zij de tegendruk van de criminaliteit en van de onwetende kiezers kunnen weerstaan. Nederland vormt tot nu toe een gunstige uitzondering in de wereld, omdat de kleine gebruiker hier getolereerd wordt. We mogen een stukje stuf op zak hebben en thuis plantjes kweken voor eigen gebruik. In onze gevangenissen zitten geen mensen meer vast alleen maar omdat ze hashish hebben gerookt. Alleen grote handelaren en smokkelaars van grote partijen belanden in de cel. Zo is het hier natuurlijk niet altijd geweest. Een fanatieke waakhond van de gevestigde orde, de Amsterdamse officier van justitie meester Baron van Dedem zei tijdens de eerste marihuana-processen in het begin van de jaren zestig: "President, wij weten allemaal welk een pestilente invloed het gebruik van drugs in deze maatschappij op het ogenblik heeft. Wij hebben in deze maatschappij een enorm probleem en dat is het alcohol-probleem, en het is helemaal niet nodig dat we daarnast nog eens een extra probleem creeeren met enigzins liberaal optreden ten opzichte van het drugsprobleem. Ik ben dan ook van mening dat het Openbaar Ministerie hier zeer terecht stevig op inhakt."

Zwarte muzikanten brachten de eerste moedige bleekneuzen in contact met wiet. Amsterdamse cafees, keldertjes en dancings als Casablanca, de Cotton Club, de Lucky Star, de Poffertjeskraam en de Groene Kalebas waren toen de trefpunten van beatniks, pleiners, jazzmuzikanten, schilders, schrijvers en blowers. Nog wat later verzamelden de jongeren zich op plekken waar de uit de Verenigde Staten overgewaaide HAPPENINGS plaatsvonden. Alleen de straat bood genoeg ruimte voor zulke massale rituelen, en daarmee verliet de culturele revolutie de beslotenheid van de nachtlokalen. De pionier Kees Hoekert richtte in die dagen de Lowland Weed Company op en begon op een boot in Amsterdam als eerste marihuana te kweken. Niemand kon toen nog vermoeden dat deze "boerenkool" vijfentwintig jaar later op de zesde plaats van de toptien van Nederlandse tuinbouwprodukten zou staan. Volgens het financieel-economisch magazine FEM drukte de Nederlandse marihuana de afgelopen tien jaar naar schatting veertig ton geimporteerde hash en marihuana uit de markt, een staaltje van importsubstitutie dat een economisch unicum is. De Nederlandse kaswiet heeft volgens onderzoeken, onder andere van de Centrale Recherche Informatiedienst een buitensporig hoog THC-gehalte. De CRI spreekt in rapporten over de "psychedelische werking" van nederwiet en noemt het de sterkste marihuana ter wereld. Daar kan een kanttekening bij geplaatst worden. Hashish bevat wel veertig of meer componenten die allemaal de werking beinvloeden. De zon, de samenstelling van de bodem en de omgeving spelen een rol. Daarom kan Indonenische of Afrikaanse wiet, en ook Nederlandse buitenwiet, met een lager THC-gehalte toch een bijzonder prettige high veroorzaken. Nederlandse kastomaten zijn wel stevig en groot, maar niet lekkerder dan zonovergoten tomaten uit zuidelijke landen die klein zijn gebleven. Zo is het ook met de nederwiet. Deze is wel heel krachtig, maar niet ‘beter’ dan andere. De prijs die ervoor gevraagd wordt, is dan ook overdreven en kunstmatig opgeschroefd. Wie aan die prijsopdrijving niet mee wil doen en over een tuin of de benodigde binnenruimte beschikt, kan zijn eigen planten verbouwen. Dan ben je altijd zeker van wat je rookt. Als je genoeg hebt, kun je met andere telers ruilen om variatie te hebben.

Het is de vraag of de Nederlandse situatie wel zo zal blijven. De drugsvijandige regeringen van Frankrijk en Duitsland oefenen grote druk uit op de Nederlandse regering om ons drugsbeleid aan te passen. Nu het hoofdkwartier van Europol in Den Haag is gevestigd, is het niet onmogelijk dat de regering aan het buitenland geheime concessies op het gebied van de drugsbestrijding heeft gedaan. Er worden op het ogenblik overal in het hele land nieuwe gevangenissen gebouwd en er zullen geen cellen leeg blijven staan.

Naar schatting zestig tot tachtig procent van het werk van het Openbaar Ministerie houdt verband met de drugsbestrijding. Als de burgers het gevoel hebben dat ze in een onveilig landje wonen, hebben ze groot gelijk. De oorzaak lijkt ons dat de politici en de ambtenaren, die zich met onze veiligheid zouden moeten bezighouden, gefixeerd zijn geraakt op het drugs-probleem en geen tijd en aandacht meer over hebben voor andere zaken.

Er wordt gewerkt aan een internationale computerregistratie van alle overtreders van de drugswetgeving. In Belgie, Frankrijk en Engeland of Duitsland kunnen hashgebruikers nog altijd de gevangenis indraaien als ze betrapt worden. Er zijn hier en daar wel coulante politiemensen en rechters, maar over het algemeen loopt een hashishroker in heel veel landen nog altijd een groot risico. De ervaren cannabist neemt dan ook niets mee als hij over de grenzen gaat, ook niet nu deze zijn opgeheven, want een Nederlander wordt in het buitenland altijd extra gecontroleerd. In het nieuwe Europa zonder grenzen kunnen op alle autowegen en in openbare gelegenheden controles plaatsvinden op identiteitsbewijzen en drugsbezit.

Wij werden onlangs in Frankrijk op een provinciale weg op tweehonderd kilometer van de Spaanse grens aangehouden. Toen we, nadat onze auto tevergeefs was onderzocht, de commandant vroegen of dat niet wat ver van de grens was, blafte hij: "Tegenwoordig is de grens overal, meneer !" ("Monsieur, maintenant la frontiere est partout !") Laten we dat allemaal in onze oren knopen ...

De psychonaut is onder alle omstandigheden voorzichtig, niet alleen om uit de bak te blijven, maar ook om vrij te zijn van angst en onbehagelijke gevoelens. Als je dan in het buitenland onder gunstige omstandigheden een keer wiet of hash kunt scoren, kun je ontspannen blowen en genieten. En die gelegenheid komt heus wel, wat hashish en marihuana zijn overal in Europa te koop. Op de Spaanse stranden, de Champs Elysees of de Kurfurstendamm, overal kun je de geur van marihuana en hashish opsnuiven. Dus met een beetje geluk ontmoet je in je vakantie andere blowers.

Sommige landen zijn gevaarlijker dan anderen. In Zweden maakt de justitie geen enkele onderscheid tussen soft- en hard- drugs, misschien omdat hennep als goedkope grondstof voor de papierindustrie bedreigend is voor de Zweedse bosbouw. Ook Griekenland is buitengewoon repressief, wat weer te maken heeft met het feit dat het vroeger door hashishrokende Turken werd overheerst. De paranoide drugsvijandigheid van de opeenvolgende Duitse regeringen kan een gevolg zijn van het Untertan-complex en van de Duitse angst voor andersdenkenden, maar zal ook te maken hebben met de grote belangen van de Duitse chemische en farmaceutische industrie.

De Engelse houding kan verklaard worden uit het koloniale verleden en de hypocriete eilandersmentaliteit van het Engelse volk. De oorsprong van de Franse drugsfobie zou cultureel geinspireerd kunnen zijn. Dichters als Baudelaire en Rimbaud verheerlijkten drugs, dronkenschap, de seksuele vrijheid en het occultisme om de hypocriete fatsoensmoraal van de burgerij te kunnen ontmaskeren. In de Franse burgercultuur moet je je aan strenge regels houden om tot de bourgeoisie gerekend te worden. Het is een feit dat veel jongeren uit de betere Franse milieus vaak junkie worden uit protest tegen hun omgeving. Dat verklaart weer de angst van de overige Fransen. De Nederlandse tolerantie is een gevolg van onze handelstraditie. Nederlanders vervoerden, verhandelden en gebruikten koffie, thee, chocolade en tabak toen die produkten in veel andere landen nog onbekend of verboden waren. Als marihuana nu gelegaliseerd zou worden zouden de Nederlanders ongetwijfeld opnieuw een tijdlang marktleiders zijn.

De onderdrukking van de marihuanaplant is een tragisch hoofdstuk in de geschiedenis. Het is een triomf van de domheid en de huichelarij. Politici gebruiken de drugswetgeving om het publiek bewust te misleiden. Professor Ruter, hoofdleraar strafrecht in Amsterdam, zei in een interview met het tijdschrift High Life: "(...) de illegale wapenhandel kan gewoon haar gang gaan. Na het opheffen van de binnengrenzen is Europa een vrijplaats voor wapenhandelaren en milieucriminelen geworden. Terwijl aan de grenzen eigenlijk alleen nog maar op drugs gecontroleerd wordt rijden vrachtwagens vol met gif door heel Europa op zoek naar slootjes waarin ze hun troep kwijt kunnen. (...) Chemisch afval bedreigt de gezondheid van hele dorpjes tegelijk. (...) Grote bedrijven als Bayer (Het vroegere I.G. Farben) hebben daar voordeel van. Daarom lopen de politici zo te zeuren over een paar kassen nederwiet, terwijl op hetzelfde moment de vrachtwagens met gif ons land binnenrijden. Als je het maar op drugs kunt gooien, lijkt het wel of je (als politicus) alles kunt maken ..."

Talloze schrijvers en bekende kunstenaars waren cannabisten. Bijvoorbeeld de Franse schrijvers Victor Hugo en Emilie Zola en de dichters Gautier, De Nerval, Baudelaire en Rimbaud. Evenals de Duistse schrijvers Walter Benjamin en Ernst Junger, de schilder Odilon Redon en natuurlijk Lewis Carroll, de schrijver van Alice in Wonderland die in zijn beroemde boek een stonede rups aan een waterpijp liet lurken.

UIT JE BOL